Veugel en Veugel aan het woord 

EETKROEG MANU 

BEHOEFT GEEN COMMENTAAR 

Dag Veugels. Houden jullie het nog wat vol? 

Kris: Wat ons overkomt is irreëel. Ons allemaal voor alle duidelijkheid. Uiteraard primeert in deze situatie onze gezondheid, maar de sluiting weegt serieus door. Het gebrek aan sociaal contact zorgt onbewust voor heel wat mentale schade, ik snap niet dat er niet meer mensen onder doorgaan. 

Er doet heel wat de ronde. Schep eens wat duidelijkheid heren? 

Manu: Ik ben intussen de 60 voorbij. Ik voel mij nog jong, maar dat ik dit geen 20 jaar mee ga doen lijkt mij evident. De horeca op zich is een niet te onderschatten sector. Ik sta al 37 jaar in het vak, dat gaan er mij weinig nadoen in Ternat. En omstreken. Het gebouw is wel vrij oud, daar zijn dus kosten aan. Dan moet je je de vraag stellen of je die zware kosten nog doet, of voor een volledig nieuw concept gaat. In die optiek is het mogelijk dat er ooit serieuze verbouwingen komen met een combinatie van appartementen en een horecazaak. We denken er soms luidop over na, maar echt concrete plannen staan er niet op papier. Eens die op papier staan moet je toch nog een paar jaar rekenen voor ze realiseerbaar zijn. 

Kris: Wij doen kort samengevat voorlopig nog voort. Ik ben ondertussen 44 winters jong, en sta hier al van in mijn jeugd. Als ik ooit nog iets anders wil doen moet ik niet te lang meer wachten. Wat dat dan zou zijn weet ik zelf nog niet, misschien blijf ik wel in de sector. 

Meer dan 35 jaar ondertussen voor Manu, 20 jaar voor Kris. Dat moet genoeg verhalen geven om een boek te schrijven? 

Manu: Verhalen genoeg, maar voor mij zijn de vriendschappen die ik er aan over hou belangrijker. Er zijn mensen die je pad kruisen en waar je de rest van je leven mee optrekt. Had ik hier in 1984 niet begonnen had ik ze waarschijnlijk nooit ontmoet. 

Kris: Wat Manu zegt. Niet alleen wat ons betreft, ook vele andere mensen hebben elkaar hier leren kennen. Hier zijn liefdesrelaties begonnen dat het geen naam heeft, koppels die elkaar hier vonden en daarna trouwden. En nu na een vechtscheiding elkaar haten, dat kan ook natuurlijk. 

Wat is het strafste, mooiste moment uit de hele geschiedenis? 

Manu: Voor mij was één van de hoogtepunten het WK 2014 . Ik kon Kris overtuigen om een aanvraag te doen om een groot scherm te plaatsen op het Gemeenteplein recht tegenover het café. Niet evident, zo’n scherm een maand huren kostte toen rond de €20.000. Met enkele lokale sponsors is dat gelukt, en er kwam een massa volk op af. Zo’n 1500 mensen uit hun dak zien gaan voor je zaak…kiekebisj. 

Kris: Op Youtube staat ergens een filmpje van Lisa Massaad. Met de zoektermen “Manu Ternat” kan je dat wel vinden. 

Het meest legendarische feestje? 

Manu: In de beginjaren organiseerde ik Tropical-fuiven. Heel het café werd bedolven onder een dikke laag zand. Dat was fantastisch. Dat we het er daarna terug moesten uitscheppen was minder. 

Kris: Ik herinner mij de tijd dat een notoir feestvierder genaamd Timo hier werkte en Otto Jan naast het café woonde. Dan was er elk weekend op vrijdag of zaterdag wel een feestje waar we dan met drie afwisselend plaatjes draaiden. Het café zat altijd vol, de straat stond zelfs vol volk. Zalige periode, maar mijn lever heeft het mij nog altijd niet vergeven en met mijn hersencellen ben ik sindsdien “not on speaking terms”. Korsakov kreeg een serieuze duw in de rug, ik recupereer er nog steeds van. Maar het was gezellig, vermoed ik. 

Wat is het best verkochte gerecht in al die jaren? 

Manu: Ik ben ooit begonnen met spaghetti en lasagne. En daarna ook scampi van het huis. Nadat ik mijn koksschool voltooide breidde de kaart almaar uit. Die originele gerechten verkopen nog steeds het best, al gaat de rest ook vlot buiten. 

Nog projecten in ‘t verschiet, of dromen voor de toekomst? 

Manu: Dit jaar komt er nog een EK en volgend jaar nog een WK-voetbal op ons af. Het zou leuk zijn daar terug één groot feest van te maken. Maar gezien de huidige omstandigheden zullen we al blij mogen zijn dat we er überhaupt iets mogen rond organiseren. Eens we terug open mogen gaan we alle registers open trekken, maar daarna gaan we onze openingsuren wat aanpassen en enkele veranderingen aan onze kaart doen. 

Kris: Volgens de Nederlandse woordkunstenaar M. Borsato zijn de meeste dromen bedrog. Maar als ik mag dromen dan is het ook van zo’n evenement. Al zou ik al tevreden zijn met een Sinksenkermis. 

Succes mannen en hopelijk mogen jullie snel terug (h)open! 

Manu: Ik hoop het met je mee. En ik verwacht je bij de opening meteen op ons terras. Ik zet het bier al koud. 

WWW.EETKROEGMANU.BE