hier wordt van geklapt

KLAPSCHEUTMOLEN
Wies De Troch 

Wie kent hem niet? Wies De Troch is geboren en getogen op de watermolen in Wambeek. In zijn jeugd staat alles in het teken van de molen en de boerderij. De liefde voor de molens van de familie De Troch gaat overigens terug tot de negentiende eeuw. 

In 1839 komt de Klapscheutmolen in het bezit van zijn over-overgrootouders, 20 jaar later neemt de familie ook nog een windmolen over die vroeger op de grens van Wambeek en Schepdaal stond. Sindsdien is er heel wat veranderd uiteraard. Vanaf 1945, net na de oorlog, heeft de familie veel geïnvesteerd in de molen. 

In 1983 stopt de activiteit definitief. Het is economisch niet langer interessant. De reden dat zijn vader het nog zolang volhoudt is de combinatie met de boerderij. De molen op zich en de daarbij behorende maalderij is sinds het einde van de jaren 60, begin jaren 70 echt niet meer rendabel. 

In 1996 werd de molen erkend als erfgoed. Vanaf 2012 wordt die beetje bij beetje gerstaureerd. “We proberen ons erfgoed in stand te houden en hopen op een dag alles hier mooi gerestaureerd te krijgen. Geen makkelijke opdracht, ook het groen en de vijver op het domein vragen veel onderhoud.” Daarvoor krijgt hij sinds kort ook steun van ‘de vrienden van de ‘Klapscheutmolen’. “Door de pandemie is het dit jaar, zelfs met de steun van de vrienden, wat moeilijker geweest en bovendien is mijn makker die me hielp bij het onderhoud helaas ook onlangs overleden.” 

Ondanks de moeilijke tijden blijft Wies vol passie werken aan de toekomst. “We hopen vlug de structuur, het gebinte en het dak van het aanpalende gebouw te kunnen aanpakken. Delen van de molen kregen eerder al een opknapbeurt. In 1910 werd het houtwerk volledig vervangen door gietijzer dat recent nog eens onder handen werd genomen. De jongste restauratie gebeurde in 2014. Dan hebben we de muur naast de molen aangepakt”. 

Als man van het platteland, voel ik mij vandaag ook goed in de stad.

Wie meer wil weten of eens een bezoekje wil brengen, kan Wies altijd contacteren. Hij zakt met plezier af naar Wambeek. “Ik woon al langer in Brussel, ik geloof nogal sterk in de visie van de vorige bouwmeester (Leo Van Broeck) om dichter bij mekaar te gaan wonen en ons groen zoveel mogelijk te bewaren. Ik doe alles met de fiets en voel me, als man van het platteland, vandaag ook goed in ’ t stad.”

Hij kan er in elk geval uren over vertellen. 

Een aanrader. wies.de.troch@skynet.be